Deze site maakt gebruik van cookies. Wilt u cookies accepteren?   
Reddingshonden
Kennismakings-workshop Reddingshonden

  home

  wie

  wat

  waar

  wanneer

  inschrijven

  foto's

  pers

  routebeschrijving

  veelgestelde vragen

  links

  contact

Hondenleven
Nunspeet Huis aan Huis
• 07 jan 2010
Door: Lezer Marit Hofman
NUNSPEET - Vandaag mocht ik, als medewerker van het Servicepunt Vrijwilligers, meelopen met Floor Goddijn, van Stichting Troeteltrainer. Dit is een stichting die opgericht is in maart 2009 en zich gespecialiseerd heeft in het opleiden van hulphonden. Ze leren er vaardigheden, zoals het opentrekken van een lade of het oprapen van spullen die op de grond liggen. De honden worden namelijk na de opleiding gekoppeld aan iemand die in een rolstoel zit.


Maatschappelijke stagiaires Anna en
Berdine lopen mee met de Stichting
Troeteltrainer. foto: Marit Hofman

De organisatie telt vier bestuursleden die uitsluitend vrijwilligerswerk verrichten. Daarnaast zijn er vierentwintig maatschappelijke stagiairs. De meesten hebben zich aangemeld bij de stagemarkt, waarbij scholieren zich kunnen inschrijven voor de maatschappelijke stage die bij hun interesses aansluit. Ik sprak met twee van hen, Berdine en Anna. Berdine en Anna interesseren zich voor dieren. Anna heeft zelf een hond. Ze verdelen de twintig uren die besteed moeten worden aan maatschappelijke stage over verschillende stageplekken. Anna gaat stagelopen bij de Kringloopwinkel en Berdine heeft bij de Bunterhoek gewerkt, in de keuken. Ze kennen elkaar al, want de leerlingen mogen zelf kiezen in welke groepjes ze stage willen lopen en welke activiteiten ze met de honden willen doen. Ze mogen wandelen met de honden, maar ook helpen bij het trainen. Ze worden aangemoedigd om zelf initiatief te nemen. Het is mogelijk om te veranderen van groepje, om op die manier andere mensen te leren kennen. Met deze stage leer je niet alleen met honden omgaan, maar ook om te anticiperen op situaties die zich op straat voordoen, waarbij je rekening houdt met zowel de veiligheid van de hond als die van mensen. Daarnaast is het leggen van sociale contacten een belangrijke doelstelling. Voor Berdine en Anna is het de eerste stagedag, maar twee andere groepjes hebben vorige week al stage gelopen. Al vrij snel hebben ze een klik met de honden, die om hen heen cirkelen en hun commando’s opvolgen. Of zou het te maken hebben met de hondenkoekjes die ze in hun jaszakken verbergen?

De honden
De trainingen vinden thuis plaats, maar ook in het centrum en in het bos. De honden zitten niet in kennels, maar worden getraind in een “normale” omgeving. De duur van de opleiding verschilt per hond, maar is niet langer dan een jaar. Vroeg beginnen met trainen verdient de voorkeur, want honden hebben geen hoge levensverwachting. Er zijn slechts drie honden, want de kwaliteit van de hulphond is belangrijker dan het aantal hulphonden. De honden worden niet gefokt, in tegenstelling tot de situatie bij andere hondenopleidingen. Het zijn honden die op de website van marktplaats zijn aangeboden, omdat de eigenaar niet om kon gaan met hun problemen. Maar als mensen met een beperking zelf een hond hebben, die ze willen laten opleiden tot hulphond, is dat ook mogelijk. Ze worden beoordeeld op fysieke gesteldheid, karakter, werklust en schrikreactie, voor er wordt besloten ze op te leiden tot hulphond. Over de namen van de honden, Felix en Kiwi, is nagedacht. De i-klank is expres gekozen, omdat je de namen met een hoge toon kunt uitspreken en dat bevordert de prestaties tijdens een wedstrijd. Het trainen gaat volgens een methode van belonen. Als een hond een handeling goed uitvoert of naar een commando luistert, wordt het dier beloond met bijvoorbeeld een koekje. De beloning zorgt ervoor dat de honden gemotiveerd blijven en is dus een belangrijk onderdeel binnen de training.

Hond op maat
Voor de toekomstige eigenaren van de honden zijn er individuele cursussen. Ook wordt gekeken naar de persoonlijke situatie van de persoon die behoefte heeft aan een hulphond. Op basis daarvan kunnen de hond extra vaardigheden worden aangeleerd. Zo krijgt men dus ‘een hond op maat’. Meer weten over deze Stichting? Kijk dan op www.troeteltrainer.nl De stichting is nog op zoek naar nieuwe bestuursleden. Meer weten over maatschappelijke stages? Klik dan door naar de site van het Servicepunt, vrijwilligers.nunspeet.nl


Alkmaarsche Courant



Agility Welt Cup



Page 4 • ADI Newsletter • Volume 22, Issue 1 “That is nice, isn’t it?” Johanna Stoef gives Doris a piece of her biscuit. “Yes, a beautiful animal.” The elderly lady lives across from the care centre Den Akert in Geldrop, but comes to visit Doris daily. For a month the three year old Golden Retriever has been the house dog. Geldrop now has two of them. Last year care centre Berkenheuvel obtained Amigo and now Den Akert (also of caregroup Ananz) has an extra daily resident. Just like Amigo, Doris was also trained to be a Service Dog. These dogs can assist older people with all sorts of tasks like taking off socks or bringing the remote controle. Amigo was physically not suited for the job of Service Dog, and it appeared that Doris had cataracts, which kept her from becoming a Service Dog, also. But, Doris was very sociable and loving. So Floor Goddijn of the training foundation Troetel Trainer went looking for a social accommodation for Doris. She met Arie Maas, team leader of the nursing team in Den Akert. “I had wanted a dog for quite awhile, but I work and I don’t want to leave the animal home alone for four days,” he says. So this was ideal: Doris goes to work with the boss every day. Till ten o’clock she stays in the office of Maas and untill lunchtime the retriever walks around the departement and in the afternoon Doris is willing to go for a stroll with anyone: the leash is hanging at the reception desk. The residents - except one or two - react enthusiastically to Doris. “She wants to be petted all the time by everybody,” says Maas. On the other hand she leaves the people alone who do not want it. “Residents with dementia are stimulated in a positive manner by Doris’ presence,” as living room companion Cissy Schetters remarked. “People who are withdrawn perk up when they see the dog. Recently she laid down on the bed with a lady for half an hour just to cuddle.” ”It is rare to find a house dog in a care centre. As far as Goddijn knows only Amigo and Doris are regular housedogs. “Strange, because it can mean so much to people”, says Maas. ”With a dog you bring in a bit of the outside world in the daily lives of the residents.”